VIP Instructeur

Floor Huijsman

Mijn naam is Floor (1989) en ik woon in Son en Breugel samen met mijn vriend, keeshond Lemmy en Siberische kat Jip. Ik heb HBO Pedagogiek gestudeerd. De afgelopen jaren heb ik met veel liefde gewerkt in de jeugdzorg en ervaring opgedaan in de crisis- en ambulante zorg. Daarnaast heb (jong)volwassenen met autisme en een licht verstandelijke beperking begeleid. Ik heb me ingezet voor het creëren van een rustige en veilige plek om op te groeien en te leven.

Eind 2017 kwam Duitse herder Wolf in mijn leven. Een geweldige, energieke hond en oh, wat een spiegel voor mij. We hadden een goede connectie en ik vertrouwde hem volledig, maar ik wilde hem beter leren begrijpen om hem beter te leren begeleiden. Daarom ben ik begonnen aan de opleiding tot Kynologisch instructeur. Tijdens de opleiding kwam ik erachter dat ik het ook ontzettend leuk vond om met de opgedane kennis andere mensen te helpen een betere band met hun hond te krijgen. In januari 2020 ben ik begonnen met detectietraining met Wolf, daarin hebben we elkaar helemaal gevonden en we waren lekker op weg samen. Op dit moment ben ik ook bezig met een opleiding tot detectie-instructeur. Helaas is Wolf op 31 december 2020 overleden aan de gevolgen van een auto-immuunziekte. Het gemis is enorm, maar ik ben ook ontzettend dankbaar voor alles wat ik van hem heb mogen leren. Het is nu tijd om dit door te geven. En we weten allemaal: “Dogs never die, they sleep in your heart forever”.

Wat ‘moeten’ mensen echt over je weten: Dat ik naast de liefde voor het begeleiden van mensen en honden ook uit mijn eigen ervaring put bij het trainen van VIP’ers. Ik ben zelf gediagnosticeerd met o.a. een angst- en paniekstoornis en een dysthyme stoornis en ik heb intensieve therapie achter de rug. Dus mocht je daar een keer over willen praten of kan ik je vanuit die ervaring helpen, vraag het me gerust.

Wat is jouw beste eigenschap? En je slechtste?: Mijn beste eigenschap is denk ik mijn betrokkenheid. Ik zet me met bevlogenheid in voor andere mensen. Daar zit ook meteen de valkuil, ik vergeet mezelf waardoor ik over mijn eigen grenzen heen ga.

Waar kunnen mensen je voor wakker maken: Ik slaap al jaren slecht, dus waarschijnlijk ben ik nog gewoon wakker. Maar als ik eenmaal slaap, mag je me alleen wakker maken als je me echt nodig hebt of natuurlijk… ja, puppies.