Onze visie

Wanneer wij kiezen om één van onze teven te laten dekken, wordt er natuurlijk vooraf gekeken naar de partnerkeuze. Hierin wordt o.a. gekeken naar de ‘plussen en minnen’ van een hond en wordt met de partnerkeuze gekeken of deze gecompenseerd kunnen worden.
Wat daarnaast ook van belang is, is te weten of potentiële eigenaren ervoor openstaan om in de toekomst hun dier in willen zetten in de fokkerij. Vele mensen willen dit absoluut niet, enkele willen dit juist wel en daartussen in zitten enkele liefhebbers welke dit doel niet hebben maar later alsnog anders besluiten. Wij stimuleren dit inzetten juist wel. Waarom? Om meerdere redenen.

De basis in de fokkerij is niet erg breed, wat inhoud dat de honden waarmee gefokt wordt slechts enkele procenten zijn van het fokbestand. Dit maakt de basis erg smal. Daarnaast, ik ben van mening dat meerdere kleine ‘fokkers’ een betere invloed hebben om sociale pups te groot te brengen dan door enkele grote(re) fokkers. Hoe meer je fokt, des te meer wordt dit productiewerk. Ik merk dit zelfs binnen onze eigen fokkerij. Ons streven is om 2 nestjes pups per jaar te fokken. Na ruim 10 jaar merk ik dat ik ‘gewoon’ weer tv kan kijken wanneer wij pups hebben. De eerste 5 nestjes welke bij ons geboren werden, kon ik mijn ogen niet vanaf houden. Optimaal socialiseren hoort bij fokken, deze verantwoordelijkheid draag je als fokker vind ik. Bij onze eerste nestjes kon ik niet wachten om weer wat te ondernemen met de pups, alsof je zit te wachten totdat de baby het eerste fruithapje mag...Tegenwoordig moet ik er goed op letten dat onze pups op tijd gewent zijn aan autorijden, andere rassen hebben gezien, mee naar de markt enz. Ze zijn maar zo weer 8 weken..

Zo kan het dus gebeuren dat er in de toekomst gefokt gaat worden met een ‘pup’ van hier. Wanneer dit wenselijk is begeleiden wij dit geheel, dit kan zijn in de partnerkeuze, tijdens de dekking, de bevalling en wanneer het verder wenselijk is.

Om de genenpoel ‘zo breed’ mogelijk te maken, wordt vaak gezegd om zoveel mogelijk gebruik te maken van verschillende partners. Deze mening deel ik niet geheel. Wanneer er veel meer honden ingezet worden in de fokkerij zou ik hier wel achter kunnen staan. In de praktijk blijkt echter dat dit niet gebeurt. Wanneer je dan binnen 1 kennel met meerdere teven gebruik maakt van diverse reuen en andere kennels doen hetzelfde, dan zullen vergelijkbare bloedlijnen in deze verschillende honden (kennels) terecht komen. In veel bloedlijnen kom je dan ook met grote regelmaat dezelfde honden tegen. Dit kan meerdere generaties terug zijn welke niet altijd op 1 stamboom te lezen zijn, de voorouders kunnen echter dezelfde zijn waardoor deze genetisch dicht op elkaar liggen.

Voor ons kan het daarom reden zijn om een combinatie juist wel te herhalen en een eigen reu weinig uitdekkingen te verlenen. Hierin is het natuurlijk ook van belang of er uit dezelfde combinatie nakomelingen zijn welke mogelijk in de fokkerij ingezet zullen worden. Wanneer wij voor een reu kiezen uit bijvoorbeeld een ander land, dan doen we juist ons best om deze pups bij eigenaren te krijgen welke niet direct zeggen, wij willen absoluut niet fokken.

Ten slotte is dit geen wet. Ook de mensen welke onderbouwde en kundige achtergrond hebben, hebben tot dusver niet voldoende kunnen bijdragen aan een gezondere populatie rashonden. Ontwikkelingen, afwegingen- en fouten maken is het verleden, het heden en de toekomst.. en natuurlijk is het streven naar een betere toekomst.